Ze zijn al oud en talrijk, de jeugdboeken waarin één of twee kinderen, vaak een broer en een zus, van arme weeskinderen tot rijke erfgenamen uitgroeien, nadat ze een hele reeks avonturen hebben doorstaan. Harry Potter is nu wel de bekendste wees, maar Rowling was zeker niet de eerste of de laatste die uit dit vaatje tapte. Het weeshuis-tweelingverhaal van Bekende Vlaming Mark Tijsmans doet bij mij nog het meest denken aan de avonturen van de weeskinderen van Lemony Snicket. In ieder geval vinden we in Het geheim van te veel torens ook een grote dosis terug van de typische, wat absurde en droge Britse humor. Wie er van houdt, verslindt deze boeken, voor anderen wordt het algauw allemaal wat langdradig, en laat de spanning en zeker de actie soms wat lang op zich wachten. Aan fantasie ontbreekt het Tijsmans zeker niet. Zo komt de onfortuinlijke, maar zeer ondernemende tweeling Willem en Nell in de vreemdste situaties terecht. Een trouwe butler met een groot geheim ontvoert hen tijdens een stormachtige nacht uit het weeshuis en brengt hen naar het kasteel van hun voorvaderen Trop de Tours. Daar blijken al generaties lang gekke en bizarre mensen te hebben gewoond, die o.a. het domein met torens volgebouwd hebben. De kinderen zijn uitverkoren om een eeuwenoude, verborgen schat te gaan zoeken. Dit boek verdient zijn plekje in het genre "weeskindavonturen", maar het is niet de hoogvlieger die men misschien van Tijsmans verwacht had. De auteur heeft meermaals gezegd dat hij absoluut geen vervolg wil schrijven over deze tweeling, omdat het verhaal af is. Ik kijk dan ook uit naar iets anders. [Karin Van Camp]

De 11-jarige tweeling Willem en Nelle Ter Toren wonen in een weeshuis. Op een stormachtige nacht, als alle andere kinderen en de leidsters op kamp zijn, krijgen zij bezoek van een vreemde butler die vertelt dat zij eigenlijk van adel zijn. Hij brengt ze naar het kasteel Trop de Tours dat alleen maar uit torens bestaat en waar een oom en tante wonen. Hier krijgen ze een oude voorspelling te horen over een schat die in het kasteel verstopt zou zijn. Samen met butler Fidelius, hun nieuwe schoolkameraadjes en enkele vreemde kasteelbewoners gaan ze op zoek. De tijd dringt en regelmatig stort een toren in. Zeer vlot leesbaar verhaal, met een goede spanningsopbouw. Vanaf het begin zal de jonge lezer geboeid zijn en wordt hij in het verhaal getrokken. De personages worden goed neergezet en komen ook echt tot leven en de lezer zal zich goed kunnen identificeren met de tweeling. Op de juiste momenten is een flinke dosis humor in het verhaal verweven en komen allerlei gekke situaties daardoor geloofwaardig over. Een heerlijk, spannend en humoristisch leesboek voor een groot publiek. Bekroond door de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen 2008 en genomineerd voor De Boekenleeuw. Vanaf ca. 10 jaar.

Willem en Nelle Ter Toren zijn een doodgewone tweeling die in het weeshuis ‘Het Ongetwijfeld Ongelukkige Kind’ wonen. Tijdens een stormachtige nacht worden ze door een nogal vreemde butler ‘ontvoerd’ en naar het voorvaderlijke domein ‘Trop de Tours’ gebracht. Daar krijgen ze een oude voorspelling te horen, over twee kinderen die moeten zoeken naar een schat. Als ze die niet vinden voor de dertiende toren gevallen is, dan is het geslacht Ter Torens reddeloos verloren. Twee ondernemende kinderen, een vreemde maar slimme butler, een raar paard, een gekke oom-uitvinder en een bloemige tante, een bouwvallig kasteel met heel wat spoken en een geheim: meer heb je niet nodig voor een maf verhaal vol absurde humor en slapstick-toestanden. Ondanks het hoge koldergehalte blijft het spannend tot op het einde. Maar je moet wel van dit soort humor houden, want anders gaat het snel vervelen.