De lijst van Violet Sopjes
×
De lijst van Violet Sopjes De lijst van Violet Sopjes
Nederlands
2024
Vanaf 9-11 jaar
Violet (11) besluit om dit schooljaar met elk kind in haar klas te spelen. Er zitten bijzondere types tussen haar klasgenootjes en ze maakt de vreemdste dingen mee. Dan ontdekt ze dat er een dringender probleem is dan het afwerken van de klassenlijst… Met illustraties in bicolor. Vanaf ca. 10 jaar.
Titel De lijst van Violet Sopjes
Illustrator Yoko Heiligers
Taal Nederlands
Uitgever Haarlem: Gottmer, 2024
222 p. : ill.
ISBN 9789025778903

NBD Biblion

Bookarang (AI samenvatting)
Een psychologisch kinderboek over een meisje met een talent voor schrijven en een rijke fantasie. De 11-jarig Violet besluit om dit schooljaar met elk kind in haar klas te spelen. Ze maakt een lijst en begint iedereen af te vinken. Ze ontdekt dat er bijzondere types in haar klas zitten en maakt allerlei avonturen mee, die ze in schriftjes documenteert. Het verhaal neemt een onverwachte wending wanneer Violet een dringender probleem ontdekt dan het afwerken van de klassenlijst. Hedendaags en met humor geschreven. Met fraaie zwart-wittekeningen met steunkleur blauwgroen. Vanaf ca. 10 jaar. David Vlietstra (Franeker, 1978) is een Nederlandse jeugdauteur en docent. Hij schreef meerdere boeken. Zijn werk wordt in meerdere landen uitgegeven.

Pluizer

De lijst van Violet Sopjes
Hedwige Buys - 17 oktober 2024

De elfjarige Violet vindt het moeilijk om met anderen te communiceren en gaat elke ontmoeting het liefst uit de weg. Bij de psychologe Ingeborg krijgt ze opdrachten om mensen te ontmoeten en het is ook de bedoeling dat ze die ontmoetingen in een schrift noteert. Ze neemt de opdracht heel ernstig, en besluit dat ze met al haar klasgenoten een speelafspraakje zal maken. Het verloop van die momenten noteert ze uitgebreid in het schrift. Tijdens de speelafspraken lijkt ze haar angst om contact te leggen goed onder controle te hebben. Ze beleeft aanvankelijk vooral grappige en originele momenten. Een kleuter wiens driewieler tussen de sporen geklemd raakt, weten ze net op tijd te redden, dat klinkt spannend. Een klasgenootje dat in het huis woont waar ‘Wiplala’ werd opgenomen, is best origineel. Maar naarmate het verhaal vordert, worden de verhalen die ze noteert en ook aan Ingeborg vertelt steeds ongeloofwaardiger. Ongedeerd ontsnappen aan de inslag van een bliksem tijdens het polsstokspringen over een sloot, lijkt vreemd. En wanneer ze op een boerderij een geheime groep dodo’s ontdekken, lijkt de fantasie het van de werkelijkheid over te nemen.



De langzame overgang van realiteit naar al te creatieve verbeelding, die je als volwassen lezer fronsend opmerkt, stellen ook Violets ouders en Ingeborg vast. Hun ingreep zorgt voor een verrassende wending en legt ook de diepere laag van dit verhaal ontroerend bloot.



Het verhaal leest vlot. De grappige ontmoetingen, die zich afspelen in een herkenbare context, zullen jonge lezers omwille van de originele invalshoeken vast aanspreken. Ook de lay-out, met oog voor ruime witruimte tussen de zinnen en in de rand, draagt bij tot vloeiend lezen. De zwart en groen getinte illustraties in het boek lijken gedrukt. Ze verbeelden niet alleen wat er zich in het verhaal afspeelt. Ze sluiten ook mooi aan bij het hoofdpersonage en haar beleving, enigszins statisch met gevoelige details.



De diepere laag in het verhaal, kan herkenning bieden voor wie met gelijkaardige gevoelens worstelt. Maar bovenal nodigt de ingenieuze wijze waarop dit verhaal is opgebouwd uit tot samenlezen en reflecteren.